„Zbyt dumna, zbyt krucha” to powieść biograficzna, której autorem jest Alfonso Signorini, opisująca życie niezapomnianej divy operowej XX wieku – Marii Callas. Opowiada o sztuce, sukcesie, tragicznej miłości, tęsknocie za utraconym szczęściem, problemach psychicznych nabytych w dzieciństwie i samotności. czytaj dalej »

Na tą książkę czekali wszyscy: wierni fani Wojciecha Manna, dla których jest muzyczną wyrocznią, Ci, którzy w czasach PRL-u podobnie jak on walczyli o każdy bardziej cywilizowany muzyczny kawałek i oczywiście stada krytyków, dziennikarzy i tych, którzy zachęceni radiowym głosem Manna chcieli zobaczyć, jak się sprawdzi w pisaniu. czytaj dalej »

Z książkami biograficznymi jest pewien problem. Mianowicie są one zazwyczaj nieatrakcyjne dla czytelnika, który słabo kojarzy głównego bohatera. Czasami jednak udaje się tę trudność ominąć, gdy historia jest tak wciągająca sama w sobie, że nawet nie-fan odnajduje czystą przyjemność w zapoznaniu się z nią. czytaj dalej »

To już dwa lata jak George W. Bush nie jest prezydentem Stanów Zjednoczonych. Miał zatem dużo czasu, aby spisać swoje prezydenckie i prywatne życie w autobiografii, która właśnie się ukazała i od razu stała się jedną z bardziej pożądanych pozycji na amerykańskim i światowym rynku księgarskim. czytaj dalej »

Henryka Krzywonos to kobieta, której między innymi Polska zawdzięcza wolność i uwolnienie się spod komunistycznego reżimu. W latach osiemdziesiątych odważnych nie brakowało, jednak tak wyrazistych postaci jak Krzywonos było niewiele. Nic więc dziwnego, że jej życiem zainteresowała się Agnieszka Wiśniewska współpracująca z „Krytyka Literacką”.

O ile starsze pokolenie dokładnie wie, kim jest Henryka Krzywonos, tak młodsze, które przyszło na świat po dokonaniach Solidarności na jej temat wie niewiele lub nic. I to było motorem napędowym Wiśniewskiej. Przedstawić Krzywonos jako prawdziwą bohaterkę – dla wielu wzór do naśladowania. Tak też się stało i 31 sierpnia odbyła się premiera książki „Duża Solidarność, mała solidarność. Biografia Henryki Krzywonos”. Data nieprzypadkowa, tego dnia obchodzona była okrągła, trzydziesta rocznica porozumień sierpniowych.

W czasach, kiedy tak bardzo brak nam autorytetów i ludzi przypominających bohaterów z książek, kiedy już brak nam ideałów, postać Krzywonos wydaje się jakby z innej rzeczywistości. Jej odwaga była przyczyną gorzkich konsekwencji, mimo to nie ustawała, a nawet rosła w siłę. A jeszcze w 1980 roku Krzywonos była nikomu nie znaną motorniczą. Hasło „Ten tramwaj dalej nie jedzie” uczyniło ją wielką. Najpierw zaangażowała się w strajki, potem w cały związek i tak trwa do tej pory. Społecznica z wielkim sercem.

Szukając bohaterów warto sięgnąć po książkę Agnieszki Wiśniewskiej. Od 17 września będzie ona ogólnie dostępna w dużych sieciach księgarskich.

Czyatj inne recenzje autora: DominikaS

Dobre biografie są rzadkością wśród współczesnej literatury. Zazwyczaj idą w zapomnienie bez większego echa, obiektem westchnień są zaś jedynie dla fanatyków danej postaci. Perypetie Rafała Wojaczka autorstwa Bogusława Kierca stanowią wyjątek od reguły. Zadanie twórcy ułatwił tytułowy bohater, który słynął z awanturniczego trybu życia. Poezja wyklęta, a wiadomo, że zakazany owoc smakuje najlepiej.

W spisie treści znajdziemy rozdziały nazwane na podstawie wiersza „Pewna komoda, czyli”, który stanowi jakby swoisty autoportret Wojaczka. Książka opiera się na doskonale zbalansowanej grze, mieszance twórczości poety oraz interpretacji i odniesień do jego życia. Niewątpliwie ciekawego życia. Wojaczek posiadał bowiem dwoistą naturę. Z jednej strony był skandalistą, alkoholikiem i chuliganem wpisującym się regularnie do policyjnych kartotek, z drugiej zaś, niezwykle uzdolnionym i wrażliwym poetą. Znalazło to odzwierciedlenie w jego poezji. Szokujące zestawienia naturalizmu ze śmiercią, miłości z cielesnością są tego najlepszym wyrazem. Wyrażanie uczuć za pomocą krwistej jatki i rzeźni przemawia do odbiorcy, wnika w jego psychikę.

Bogusław Kierc zabiera nas na wędrówkę po rodzinnym domu Wojaczka w Mikołowie oraz po Wrocławiu – mieście, w którym studiował. Odwiedzimy szpital psychiatryczny, przeżyjemy chwile grozy podczas samobójczych prób poety oraz zajrzymy w jego intymne aspekty życia. Podczas lektury trudno utrzymać uczucia w ryzach, momentami będziemy zniesmaczeni, czasem zszokowani, ale z pewnością nie będziemy w stanie obojętnie przerzucać następnych kartek.

Biografia nie tylko dla fanów twórczości Wojaczka. Prawdziwe życie bohatera stanowi jednocześnie opis jego dramatu, który może zainspirować…

Czyatj inne recenzje autora: DominikaS