Dobre biografie są rzadkością wśród współczesnej literatury. Zazwyczaj idą w zapomnienie bez większego echa, obiektem westchnień są zaś jedynie dla fanatyków danej postaci. Perypetie Rafała Wojaczka autorstwa Bogusława Kierca stanowią wyjątek od reguły. Zadanie twórcy ułatwił tytułowy bohater, który słynął z awanturniczego trybu życia. Poezja wyklęta, a wiadomo, że zakazany owoc smakuje najlepiej.

W spisie treści znajdziemy rozdziały nazwane na podstawie wiersza „Pewna komoda, czyli”, który stanowi jakby swoisty autoportret Wojaczka. Książka opiera się na doskonale zbalansowanej grze, mieszance twórczości poety oraz interpretacji i odniesień do jego życia. Niewątpliwie ciekawego życia. Wojaczek posiadał bowiem dwoistą naturę. Z jednej strony był skandalistą, alkoholikiem i chuliganem wpisującym się regularnie do policyjnych kartotek, z drugiej zaś, niezwykle uzdolnionym i wrażliwym poetą. Znalazło to odzwierciedlenie w jego poezji. Szokujące zestawienia naturalizmu ze śmiercią, miłości z cielesnością są tego najlepszym wyrazem. Wyrażanie uczuć za pomocą krwistej jatki i rzeźni przemawia do odbiorcy, wnika w jego psychikę.

Bogusław Kierc zabiera nas na wędrówkę po rodzinnym domu Wojaczka w Mikołowie oraz po Wrocławiu – mieście, w którym studiował. Odwiedzimy szpital psychiatryczny, przeżyjemy chwile grozy podczas samobójczych prób poety oraz zajrzymy w jego intymne aspekty życia. Podczas lektury trudno utrzymać uczucia w ryzach, momentami będziemy zniesmaczeni, czasem zszokowani, ale z pewnością nie będziemy w stanie obojętnie przerzucać następnych kartek.

Biografia nie tylko dla fanów twórczości Wojaczka. Prawdziwe życie bohatera stanowi jednocześnie opis jego dramatu, który może zainspirować…

Czyatj inne recenzje autora: DominikaS